個人檔案Pe ... อิ!相片部落格清單更多  |  工具 說明 |
Thanks for visiting!
Pe ... อิ!<<< //(^๐๐^)_._" P "_._(^๐๐^) // >>> 8月20日 ฝืน...เฮ้อ...(ขอถอนหายใจหนึ่งทีก่อนเริ่มพิมพ์นะ)
เหนื่อยกันมั้ยตอนนี้ เราเหนื้อย เหนื่อยอะ
งานก็เยอะ แล้วยังจะต้องสอบด้วย
ชีวิตก็ดูงง..
อะไรที่เห็นแล้วมีความสุข ตอนนี้กลับเห็นแล้วอึกอัด
อะไรที่กลัวไม่อยากเจอ ก็ดัน(นึกว่า)เจอและรู้ว่าเรากลัวมากกว่าที่คิด
เฮ้อ...(ขอถอนให้ใจอีกที)
ความสุขผ่านไปเร็วจริงๆเนอะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก
และก็แค่ช่วงสั้นๆที่ทำให้มันต้องเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปด้วยการสนทนาในช่วงสั้นๆ ที่ทำเปลี่ยนทุกอย่างไปจนไม่เหมือนเดิม
ไม่ได้โกรธนะ
ไม่ได้เกลียดด้วย
แต่...
ไม่เหมือนเดิม
เฮ้อ...(ขออีกสักที)
คำถามที่ต้องหาคำตอบมากมาย เช่น
เรากำลังทำอะไรอยู่นะ
ที่เราคิดว่ามันเป็นทางออกที่ดี มันดีจริงรึเปล่า
เราทำได้จริงๆ หรือ ก็แค่หลอกตัวเองไปวันๆ
และคำถามอีกมากมาย
ที่ยังไม่มีคำตอบ
แต่บางทีเราก็ไม่ต้องรู้ความจริงไปซะทุกอย่างหรอก
รู้แค่ความจริงที่เกี่ยวกับการอยู่รอดของเราก็พอ(soc cog)
ไม่มีใครมาบังคับเราได้
จะทำอะไร แบบไหน เราเลือกเองทั้งนั้น
ยอมรับและปรับตัว
นี่น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วมั้ง
"โลกใบนี้กว้างใหญ่ มีอะไรอีกมากให้ค้นหา"
7月30日 กลับมาแล้วนะ...ผองเพื่อนขอโทษด้วย
กับการที่ทำให้ใครหลายคนคิดไปต่างๆนานาๆว่าเราเป็นอะไรมากมั้ย
จริงๆเราไม่ได้เป็นไรมากหรอกมั้ง
คนเรามันก็มีสับสนกันบ้างแหละเนอะ
ตอนนี้เรา OK แล้วนะ
เราจะกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว เย้ย้ย้ย้ย้ย้ย้......
เพราะเราเลือกทางเดินที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับเราได้แล้ว
เรารู้แล้วว่ารักได้ แต่อย่ายึดติด(ขอบใจนะจ๊ะฮั้ว)
เรารู้ว่าเราอยู่แค่ตรงไหนดีที่สุด
เรารู้ว่าเราควรทำในสิ่งที่เราทำได้เท่านั้น
เรารู้ว่าเค้าก็ย่อมมีทางเดินของเค้า
...เราคงทำได้แค่ช่วยให้เค้าเดินไปถึงที่หมาย
เราขออยู่เป็นเพื่อนกับทุกๆคน(เค้าด้วย)ไปแบบนี้คงจะดีกว่า
เพื่อนกัน...มันส์กว่าเยอะ
ว่ามั้ยแสดดดดดดดด
7月18日 เสียสูญพึ่งเข้าใจ หรือ พูดง่ายๆว่าเพิ่งยอมรับความจริง
ว่าเราไม่ได้มั่นคงพอ
ทุกวันที่เหมือนยิ้มอยู่อ่ะ ข้างในมันไม่ใช่เลย
มันเป็นอารมณ์ที่สับสนนะ
สักพักนึงแล้วแหละที่เรารู้สึกว่าเราไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง
เราไม่แน่ใจว่าเราคิดอะไรอยู่กันแน่(ไม่อยากแน่ใจ)
เราไม่อยากยอมรับว่าเรา"รัก"
เพราะ...
เรากลัวที่จะต้องแยกจากอีก ... กลัวว่าจะเสียไปอีก
เราพูดเรื่องนี้ทีไรเราก็ร้องไห้ทุกทีเลย
เราไม่เคยเป็นคนร้องไห้ง่ายแบบนี้
เราขอโทษนะ"ที่ปัดน้ำฝน"ที่เราร้องไห้ด้วยหลายต่อหลายครั้ง
แต่เรารู้สึกสบายใจ ไว้ใจ และปลอดภัยเมื่ออยู่ด้วย
แต่คงหยุดสถานะไว้แค่แบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
เพราะ เราไม่อยากที่จะเสียแกไปจริงๆ
วันนี้ก็ขอโทษนะ
ไม่รุ้ว่าที่คุยกันแล้วเราจะร้องไห้มันทำให้อึกอัดป่าว
แต่เราอดไม่ไหวจริงๆอ่ะ
พูดแล้วมันจะไหลออกมาเองอ่ะ
ไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว
นานเกินไปแล้วนะที่จะมานั่งร้องไห้
เราไม่เคยเป็นแบบนี้ ที่อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้
เราไม่อยากร้องไห้.....
จะบร้าตาย 7月17日 ตกหลุมรัก...เค้าแล้วหรือ?วันนี้มีเพื่อนคนนึงส่งไอ้เจ้าเนี่ยมาให้อ่าน
อ่านแล้วเว่อร์ๆ แบบน้ำตาจะไหลอ่ะ
มันตอบคำถามที่ยากจะตอบมานานได้อย่างชัดเจน
แต่...
มันก็เป็นคำตอบที่มาพร้อมความจริงที่เราไม่อยากเจอ
เราไม่อยากรับรู้ว่าเรา"รัก"จริงๆแล้วเหรอ
เรากลัวว่าเราจะต้องกลับไปอยู่ในวงเวียนเดิมๆ
เรากลัวคำๆนี้อ่ะ
แต่มันก็เป็นความรู้สึกของเราจริงๆเราคงหนีไม่ได้
ทำได้แค่ยอมรับ และปรับตัว
ลองเข้าไปอ่านกันดูนะ
เราว่ามันดีอ่ะ
บะบาย ไปนอนก่อนนะ
ขอให้หายเร็วๆนะ ฝันดี 7月12日 แยกแยะให้ออกวันนี้ว่างแหละ เพราะพี่ๆเค้ารับปริญญาเลยไม่มีเรียน
นานๆที่จะได้ว่างแบบนี้เนอะ...เฮ้อ สบายจัง
สบายแต่กายนะ เพราะใจไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
ถึงตัวจะอยู่บ้าน แต่ก็ยังต้องคิดเรื่องที่อื่นอยู่ดี
มันวุ่นวายจังเลย.....
เราไม่ค่อยแน่ใจว่าเราจะทำให้มันผ่านไปโดยสมบูรณ์ด้วยตัวคนเดียวได้
เรายอมรับนะ ว่าเราเคยคิดแบบนี้แล้วเลิกคิดไปแล้ว
แต่...ตอนนี้เรากลับมาคิดแบบเดิมอีกแล้ว
เราขอโทษนะ
ขอโทษที่อาจจะทำได้ไม่ดีพอ
ขอโทษที่อาจจะพูดจาไม่ดีกับใครๆหลายๆคน
ขอโทษที่ทำอะไรบางอย่างที่ขัดใจใครๆ
ขอโทษที่ทำไปแล้วค่อยมาขอโทษ
เรางงๆตัวเองจังเลย
เรากำลังพิพ์อะไรอยู่
เราต้องการอะไร
...ดูสับสนเนอะ...ว่ามั้ย
เราคงสับสนจริงๆอ่ะแหละ
เพราะเราเองแยกความรู้สึกของเราไม่ค่อยได้
แค่ "ชอบ" กับ "รู้สึกดี" ตอนนี้เรายังแยกไม่ออกเลย
ทำไงดีอ่ะ?
เราควรจะทำตัวแบบเดิมๆไปเรื่อยๆ
หรือ ลุกขึ้นมาจัดการกับตัวเองให้clearดีอ่ะ
เฮ้อออออออออ...
เพ้อเจ้อ (เสียงพี่มดชาย)
555+
พอแล้วๆดีก่า
"ทำในสิ่งที่อยากทำไปเหอะ แล้วอย่าเสียใจ"
มันคงจะจริงมั้ง
เราจะเชื่อแล้วทำตามแล้วกัน
ขอบคุณนะ "ที่ปัดน้ำฝนของฉัน"
7月7日 ที่ปัดน้ำฝนของฉันช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเนอะ...
เดี๋ยวก็ฝนตก เดี๋ยวก็แดดออก แต่แป๊บเดียวมันก็ตกอีก
เป็นแบบนี้มันแย่เนอะ
ใครที่ขับรถคงเข้าใจดี ทั่งเฉอะแฉะ ทั้ง"มองทางลำบาก"
แล้วใครล่ะจะมาช่วยแก็ปัญหานี้
สำหรับเรา เรามี"ที่ปัดน้ำฝน"คอยช่วยเราอยู่
ในวันที่แย่ๆ ที่ฝนตกลงมา
ทำให้เรามองทางลำบากเพราะน้ำฝนที่ไหลลงมา
"ที่ปัดน้ำฝนของเรา"จะช่วยปาดน้ำฝนที่ไหลลงมาบังตาเราให้
ทำให้เรากลับมามองทางได้ชัดเหมือนเดิม
แล้วทำให้เราสามารถขับไปสู่จุดหมายต่อไปได้
ตอนนี้ ถึงแม้เราจะยังคงไม่ถึงจุดหมาย
เราก็ไม่กลัวฝนที่จะตกลงมาอีกแล้ว
เพราะเรามี"ที่ปัดน้ำฝนของเรา"คอยทำให้เรามองทางได้ชัดแจ๋ว
ถึงแม้...จะได้แค่ช่วงหนึ่งก็ตาม
ขอบคุณนะจ๊ะ"ที่ปัดน้ำฝนของฉัน"
ขอบคุณจริงๆ
ขอบคุณที่คอยปัดน้ำฝนให้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ขอบคุณที่ได้รู้จัก"ที่ปัดน้ำฝน"
ขอบคุณที่วันนี้ยังคอยปัดน้ำฝนให้เรา
ขอบคุณค่ะ
4月24日 ทบทวนทำไม...ทำไมคนเราต้องค้นหาด้วย
มีสักกี่อย่างกันที่คนเราจะไม่ค้นหามัน
ก่อนที่เราจะค้นหาสิ่งที่เรา(คิดว่า)ต้องการมันนั้น...
จะมีสักกี่คนกัน ที่กลับมาถามตัวเองว่า
"เราต้องการสิ่งนั้นจริงๆเหรอ"
"สิ่งนั้นจะให้อะไรแก่เราบ้าง"
และ
"เราจะให้อะไรตอบแทนสิ่งนั้นได้บ้าง"
ลองทบทวนดู
ส่วนตัวเราเอง
เราคงไม่อยากจะค้นหามันไปอีกสักระยะ
เพราะเราไม่พร้อมที่จะตอบคำถามพวกนั้น
เราตอบไม่ได้ว่า"เราอยากได้จริงๆเหรอ?"
เราตอบไม่ได้ว่า"สิ่งนั้นจะให้อะไรกับเรา?"
เราตอบไม่ได้ว่า"เราจะให้อะไรตอบแทนสิ่งนั้นได้บ้าง?"
ในบางที
การที่เราได้อยู่กับตัว
ให้เวลากับตัวเองในการคิดทบทวนสิ่งต่างๆ
มันก็ทำให้เรารู้อะไรเกี่ยวกับตัวเรามากขึ้น
แต่...
บางที...บางช่วงเวลา
วันที่ผ่านมา
มันก็ทำให้เรา...
หลั่งของเหลวใสของจากตาได้
แต่มันก็ดีนะ
ทำให้โลกเราสดใสขึ้น...เหมือนเวลาที่คนเราล้างตาไง
12月2日 มองรอบตัวกลับมาแล้ว หายไปนานเลยเนอะ ...
กลับมาคราวนี้ก็ยังงานเยอะเหมือนเดิม
แต่ยังไงก็ต้องทำนิหว่า ... ก็คะแนนนิ !
ช่วงนี้เราได้มีโอกาสอ่านหนังสือ (ไม่ใช่หนังสือเรียนนะ) หลายเล่มเลย
มันดีนะ เพราะทำให้เรารู้สึกว่าเรามีความรู้เพิ่มขึ้นมานิดนึง ...
และยังทำให้เรารู้ว่าเวลาของเราที่ผานไปมันไม่สูญเปล่า
ว่างๆก็ลองหาหนังสือมานั่งอ่านดูสักเล่มก็ดีนะ
เผื่อจะทำให้เราคิดถึงเรื่องบางเรื่อง เหตุการณ์บางเหตุการณ์
ที่เขียนไว้ในหนังสือที่เราอ่าน แล้วพอดีมาตรงกับเรา
มันอาจจะทำให้เราย้อนนึงได้ว่าเราเคยมองข้ามอะไรมาบ้าง ...
ไม่มีสิ่งไหนที่สายเกินไปหรอก
มันอยู่ที่ว่า ...
เราจะมองเห็นสิ่งนั้นเมื่อ่ไหร่ต่างหาก
เพราะบางทีคนเรา ก็มักจะมองข้ามในสิ่งที่ไม่เคยสนใจเสมอ
แล้วค่อยมานึกเสียดายทีหลัง เมื่อสิ่งนั้นไปไกลเหลือเกิน
ลองสำรวจสิ่งรอบตัวตั่งแต่ตอนนี้ ก่อนที่สิ่งนั้นจะหายไป
|
|
|||||||||||||
|
|
