ChangYim's profilePe ... อิ!PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 20 ฝืน...เฮ้อ...(ขอถอนหายใจหนึ่งทีก่อนเริ่มพิมพ์นะ)
เหนื่อยกันมั้ยตอนนี้ เราเหนื้อย เหนื่อยอะ
งานก็เยอะ แล้วยังจะต้องสอบด้วย
ชีวิตก็ดูงง..
อะไรที่เห็นแล้วมีความสุข ตอนนี้กลับเห็นแล้วอึกอัด
อะไรที่กลัวไม่อยากเจอ ก็ดัน(นึกว่า)เจอและรู้ว่าเรากลัวมากกว่าที่คิด
เฮ้อ...(ขอถอนให้ใจอีกที)
ความสุขผ่านไปเร็วจริงๆเนอะ มันเป็นช่วงเวลาที่สั้นมาก
และก็แค่ช่วงสั้นๆที่ทำให้มันต้องเปลี่ยนไป
เปลี่ยนไปด้วยการสนทนาในช่วงสั้นๆ ที่ทำเปลี่ยนทุกอย่างไปจนไม่เหมือนเดิม
ไม่ได้โกรธนะ
ไม่ได้เกลียดด้วย
แต่...
ไม่เหมือนเดิม
เฮ้อ...(ขออีกสักที)
คำถามที่ต้องหาคำตอบมากมาย เช่น
เรากำลังทำอะไรอยู่นะ
ที่เราคิดว่ามันเป็นทางออกที่ดี มันดีจริงรึเปล่า
เราทำได้จริงๆ หรือ ก็แค่หลอกตัวเองไปวันๆ
และคำถามอีกมากมาย
ที่ยังไม่มีคำตอบ
แต่บางทีเราก็ไม่ต้องรู้ความจริงไปซะทุกอย่างหรอก
รู้แค่ความจริงที่เกี่ยวกับการอยู่รอดของเราก็พอ(soc cog)
ไม่มีใครมาบังคับเราได้
จะทำอะไร แบบไหน เราเลือกเองทั้งนั้น
ยอมรับและปรับตัว
นี่น่าจะเป็นทางเลือกที่ดีที่สุดแล้วมั้ง
"โลกใบนี้กว้างใหญ่ มีอะไรอีกมากให้ค้นหา"
July 30 กลับมาแล้วนะ...ผองเพื่อนขอโทษด้วย
กับการที่ทำให้ใครหลายคนคิดไปต่างๆนานาๆว่าเราเป็นอะไรมากมั้ย
จริงๆเราไม่ได้เป็นไรมากหรอกมั้ง
คนเรามันก็มีสับสนกันบ้างแหละเนอะ
ตอนนี้เรา OK แล้วนะ
เราจะกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว เย้ย้ย้ย้ย้ย้ย้......
เพราะเราเลือกทางเดินที่คิดว่าดีที่สุดสำหรับเราได้แล้ว
เรารู้แล้วว่ารักได้ แต่อย่ายึดติด(ขอบใจนะจ๊ะฮั้ว)
เรารู้ว่าเราอยู่แค่ตรงไหนดีที่สุด
เรารู้ว่าเราควรทำในสิ่งที่เราทำได้เท่านั้น
เรารู้ว่าเค้าก็ย่อมมีทางเดินของเค้า
...เราคงทำได้แค่ช่วยให้เค้าเดินไปถึงที่หมาย
เราขออยู่เป็นเพื่อนกับทุกๆคน(เค้าด้วย)ไปแบบนี้คงจะดีกว่า
เพื่อนกัน...มันส์กว่าเยอะ
ว่ามั้ยแสดดดดดดดด
July 18 เสียสูญพึ่งเข้าใจ หรือ พูดง่ายๆว่าเพิ่งยอมรับความจริง
ว่าเราไม่ได้มั่นคงพอ
ทุกวันที่เหมือนยิ้มอยู่อ่ะ ข้างในมันไม่ใช่เลย
มันเป็นอารมณ์ที่สับสนนะ
สักพักนึงแล้วแหละที่เรารู้สึกว่าเราไม่เข้าใจความรู้สึกของตัวเอง
เราไม่แน่ใจว่าเราคิดอะไรอยู่กันแน่(ไม่อยากแน่ใจ)
เราไม่อยากยอมรับว่าเรา"รัก"
เพราะ...
เรากลัวที่จะต้องแยกจากอีก ... กลัวว่าจะเสียไปอีก
เราพูดเรื่องนี้ทีไรเราก็ร้องไห้ทุกทีเลย
เราไม่เคยเป็นคนร้องไห้ง่ายแบบนี้
เราขอโทษนะ"ที่ปัดน้ำฝน"ที่เราร้องไห้ด้วยหลายต่อหลายครั้ง
แต่เรารู้สึกสบายใจ ไว้ใจ และปลอดภัยเมื่ออยู่ด้วย
แต่คงหยุดสถานะไว้แค่แบบที่เป็นอยู่ทุกวันนี้
เพราะ เราไม่อยากที่จะเสียแกไปจริงๆ
วันนี้ก็ขอโทษนะ
ไม่รุ้ว่าที่คุยกันแล้วเราจะร้องไห้มันทำให้อึกอัดป่าว
แต่เราอดไม่ไหวจริงๆอ่ะ
พูดแล้วมันจะไหลออกมาเองอ่ะ
ไม่อยากร้องไห้อีกแล้ว
นานเกินไปแล้วนะที่จะมานั่งร้องไห้
เราไม่เคยเป็นแบบนี้ ที่อะไรนิดอะไรหน่อยก็ร้องไห้
เราไม่อยากร้องไห้.....
จะบร้าตาย July 17 ตกหลุมรัก...เค้าแล้วหรือ?วันนี้มีเพื่อนคนนึงส่งไอ้เจ้าเนี่ยมาให้อ่าน
อ่านแล้วเว่อร์ๆ แบบน้ำตาจะไหลอ่ะ
มันตอบคำถามที่ยากจะตอบมานานได้อย่างชัดเจน
แต่...
มันก็เป็นคำตอบที่มาพร้อมความจริงที่เราไม่อยากเจอ
เราไม่อยากรับรู้ว่าเรา"รัก"จริงๆแล้วเหรอ
เรากลัวว่าเราจะต้องกลับไปอยู่ในวงเวียนเดิมๆ
เรากลัวคำๆนี้อ่ะ
แต่มันก็เป็นความรู้สึกของเราจริงๆเราคงหนีไม่ได้
ทำได้แค่ยอมรับ และปรับตัว
ลองเข้าไปอ่านกันดูนะ
เราว่ามันดีอ่ะ
บะบาย ไปนอนก่อนนะ
ขอให้หายเร็วๆนะ ฝันดี July 12 แยกแยะให้ออกวันนี้ว่างแหละ เพราะพี่ๆเค้ารับปริญญาเลยไม่มีเรียน
นานๆที่จะได้ว่างแบบนี้เนอะ...เฮ้อ สบายจัง
สบายแต่กายนะ เพราะใจไม่ค่อยสบายเท่าไหร่
ถึงตัวจะอยู่บ้าน แต่ก็ยังต้องคิดเรื่องที่อื่นอยู่ดี
มันวุ่นวายจังเลย.....
เราไม่ค่อยแน่ใจว่าเราจะทำให้มันผ่านไปโดยสมบูรณ์ด้วยตัวคนเดียวได้
เรายอมรับนะ ว่าเราเคยคิดแบบนี้แล้วเลิกคิดไปแล้ว
แต่...ตอนนี้เรากลับมาคิดแบบเดิมอีกแล้ว
เราขอโทษนะ
ขอโทษที่อาจจะทำได้ไม่ดีพอ
ขอโทษที่อาจจะพูดจาไม่ดีกับใครๆหลายๆคน
ขอโทษที่ทำอะไรบางอย่างที่ขัดใจใครๆ
ขอโทษที่ทำไปแล้วค่อยมาขอโทษ
เรางงๆตัวเองจังเลย
เรากำลังพิพ์อะไรอยู่
เราต้องการอะไร
...ดูสับสนเนอะ...ว่ามั้ย
เราคงสับสนจริงๆอ่ะแหละ
เพราะเราเองแยกความรู้สึกของเราไม่ค่อยได้
แค่ "ชอบ" กับ "รู้สึกดี" ตอนนี้เรายังแยกไม่ออกเลย
ทำไงดีอ่ะ?
เราควรจะทำตัวแบบเดิมๆไปเรื่อยๆ
หรือ ลุกขึ้นมาจัดการกับตัวเองให้clearดีอ่ะ
เฮ้อออออออออ...
เพ้อเจ้อ (เสียงพี่มดชาย)
555+
พอแล้วๆดีก่า
"ทำในสิ่งที่อยากทำไปเหอะ แล้วอย่าเสียใจ"
มันคงจะจริงมั้ง
เราจะเชื่อแล้วทำตามแล้วกัน
ขอบคุณนะ "ที่ปัดน้ำฝนของฉัน"
July 07 ที่ปัดน้ำฝนของฉันช่วงนี้อากาศเปลี่ยนแปลงบ่อยเนอะ...
เดี๋ยวก็ฝนตก เดี๋ยวก็แดดออก แต่แป๊บเดียวมันก็ตกอีก
เป็นแบบนี้มันแย่เนอะ
ใครที่ขับรถคงเข้าใจดี ทั่งเฉอะแฉะ ทั้ง"มองทางลำบาก"
แล้วใครล่ะจะมาช่วยแก็ปัญหานี้
สำหรับเรา เรามี"ที่ปัดน้ำฝน"คอยช่วยเราอยู่
ในวันที่แย่ๆ ที่ฝนตกลงมา
ทำให้เรามองทางลำบากเพราะน้ำฝนที่ไหลลงมา
"ที่ปัดน้ำฝนของเรา"จะช่วยปาดน้ำฝนที่ไหลลงมาบังตาเราให้
ทำให้เรากลับมามองทางได้ชัดเหมือนเดิม
แล้วทำให้เราสามารถขับไปสู่จุดหมายต่อไปได้
ตอนนี้ ถึงแม้เราจะยังคงไม่ถึงจุดหมาย
เราก็ไม่กลัวฝนที่จะตกลงมาอีกแล้ว
เพราะเรามี"ที่ปัดน้ำฝนของเรา"คอยทำให้เรามองทางได้ชัดแจ๋ว
ถึงแม้...จะได้แค่ช่วงหนึ่งก็ตาม
ขอบคุณนะจ๊ะ"ที่ปัดน้ำฝนของฉัน"
ขอบคุณจริงๆ
ขอบคุณที่คอยปัดน้ำฝนให้ครั้งแล้วครั้งเล่า
ขอบคุณที่ได้รู้จัก"ที่ปัดน้ำฝน"
ขอบคุณที่วันนี้ยังคอยปัดน้ำฝนให้เรา
ขอบคุณค่ะ
April 24 ทบทวนทำไม...ทำไมคนเราต้องค้นหาด้วย
มีสักกี่อย่างกันที่คนเราจะไม่ค้นหามัน
ก่อนที่เราจะค้นหาสิ่งที่เรา(คิดว่า)ต้องการมันนั้น...
จะมีสักกี่คนกัน ที่กลับมาถามตัวเองว่า
"เราต้องการสิ่งนั้นจริงๆเหรอ"
"สิ่งนั้นจะให้อะไรแก่เราบ้าง"
และ
"เราจะให้อะไรตอบแทนสิ่งนั้นได้บ้าง"
ลองทบทวนดู
ส่วนตัวเราเอง
เราคงไม่อยากจะค้นหามันไปอีกสักระยะ
เพราะเราไม่พร้อมที่จะตอบคำถามพวกนั้น
เราตอบไม่ได้ว่า"เราอยากได้จริงๆเหรอ?"
เราตอบไม่ได้ว่า"สิ่งนั้นจะให้อะไรกับเรา?"
เราตอบไม่ได้ว่า"เราจะให้อะไรตอบแทนสิ่งนั้นได้บ้าง?"
ในบางที
การที่เราได้อยู่กับตัว
ให้เวลากับตัวเองในการคิดทบทวนสิ่งต่างๆ
มันก็ทำให้เรารู้อะไรเกี่ยวกับตัวเรามากขึ้น
แต่...
บางที...บางช่วงเวลา
วันที่ผ่านมา
มันก็ทำให้เรา...
หลั่งของเหลวใสของจากตาได้
แต่มันก็ดีนะ
ทำให้โลกเราสดใสขึ้น...เหมือนเวลาที่คนเราล้างตาไง
December 02 มองรอบตัวกลับมาแล้ว หายไปนานเลยเนอะ ...
กลับมาคราวนี้ก็ยังงานเยอะเหมือนเดิม
แต่ยังไงก็ต้องทำนิหว่า ... ก็คะแนนนิ !
ช่วงนี้เราได้มีโอกาสอ่านหนังสือ (ไม่ใช่หนังสือเรียนนะ) หลายเล่มเลย
มันดีนะ เพราะทำให้เรารู้สึกว่าเรามีความรู้เพิ่มขึ้นมานิดนึง ...
และยังทำให้เรารู้ว่าเวลาของเราที่ผานไปมันไม่สูญเปล่า
ว่างๆก็ลองหาหนังสือมานั่งอ่านดูสักเล่มก็ดีนะ
เผื่อจะทำให้เราคิดถึงเรื่องบางเรื่อง เหตุการณ์บางเหตุการณ์
ที่เขียนไว้ในหนังสือที่เราอ่าน แล้วพอดีมาตรงกับเรา
มันอาจจะทำให้เราย้อนนึงได้ว่าเราเคยมองข้ามอะไรมาบ้าง ...
ไม่มีสิ่งไหนที่สายเกินไปหรอก
มันอยู่ที่ว่า ...
เราจะมองเห็นสิ่งนั้นเมื่อ่ไหร่ต่างหาก
เพราะบางทีคนเรา ก็มักจะมองข้ามในสิ่งที่ไม่เคยสนใจเสมอ
แล้วค่อยมานึกเสียดายทีหลัง เมื่อสิ่งนั้นไปไกลเหลือเกิน
ลองสำรวจสิ่งรอบตัวตั่งแต่ตอนนี้ ก่อนที่สิ่งนั้นจะหายไป
May 06 เหงา...ไม่เข้าใจวันนี้น่าเบื่อเนอะ
ฟ้ามันก็ดูหม่นๆยังไงไม่รู้ ออกไปไหนฝนก็ไม่เป็นใจ
ทำไมนะ....!
ทำไมรู้สึกว่าอยู่คนเดียว
มีเพื่อนคนนึงเคยพูดไว้ว่า
"ตอนเกิดมาเราก็มาคนเดียว และสุดท้ายตอนตายเราก็ต้องกลับไปคนเดียว"
คิดๆไปแล้วมันก็จริงเนอะ
ใครล่ะที่จะมาอยู่กะเราตลอดไป
ตัวเราคงเป็นที่พึ่งที่ดีที่สุดแล้ว
จะเหงาไปทำไมกัน ในเมื่อเรายังมีตัวเราเองเป็นเพื่อนอยู่มทั้งคน
ถึงจะคิดได้แบบนี้
เราเองก็ยังทำไม่ได้หรอกนะที่จะไม่เหงา
เหงาจัง รู้สึกว่าโลกมันเคว้งคว้างจัง...! April 22 อยากให้เหมือนเดิมเป็นไรกันไปอ่ะ....!!!!!!!
คำถามที่เราอยากถามหลายๆคนในตอนนี้
ทำไมเหรอ มันมีอะไรเกิดขึ้น นี้เหรอที่คือทางออกที่ดี
คิดนะว่าเราทำอะไรด้วยกันมาบ้าง
เราอยากให้เป็นแบบเดิมได้มั้ย
ถ้าไม่ได้
ก็ไม่เป็นไร
เรารับได้ถ้าจะต้องเป็นแบบนั้น
แต่คิดดีๆนะว่าเรื่องที่เป็นอยู่ตอนนี้มันคุ้มแล้วเหรอที่จะแลกกับคำที่ล้ำค่าอย่างคำว่า"เพื่อน"
พูดมากก็มากเรื่อง
บางทีที่บางคนเลือกที่จะไม่พูด ใช่ว่าเค้าเป็นแบบที่ทุกคนคิด แต่เค้าไม่อยากให้ใครไม่สบายใจหรือเดือดร้อนเพราะเค้าอีกต่างหาก
รู้จักกันนานแค่ไหนแล้วจำได้มั้ย
ทำไมใช่เวลาเพียงไม่กี่วินาทีตัดสินใจเลือกที่จบมันแบบนี้นะเหรอ
คิดดีๆนะ
มันดีแล้วเหรอที่ทำแบบนี้
April 15 ชีวิตที่ว่างเปล่า"ที่จะได้อ่านต่อไปนี้คือชีวิต ที่หมดไปวันๆแบบไร้ค่า และว่างเปล่า"
"ไร้สาระ และว่างเปล่า คือ ความหมายของชีวิตฉัน" March 14 ตอนรับปิดเทอมเย้ๆๆๆๆ ได้ปิดเทอมแล้ว
เป็นไงบ้าง ปิดเทอมแล้วไปไหนกันบ้างรึยังเอ่ย...
ถ้ายังเราขอแนะนำ
ค่ายอาสาพัฒนาชุมชน
จ.ตราด
20-24 มีนา
สนุกนะตัวเอง ไปมั้ยๆ ไปทำกิจกรรมกับเด็กเขมรกัน อิอิ
นี่..ๆ วันนี้เรามีแบบทดสอบมาอันหนึ่งให้มาลองเล่นกันดูนะ
"คุณคิดว่าคุณเป็นคนแบบไหน"
 "คิดออกรึยังว่าคุณเป็นคนแบบไหน"
เฉลย
อยู่ที่คุณ เพราะคุณคือคนที่รู้จักตัวเองมาที่สุด
  จบข่าว February 13 แลกเปลี่ยนความคิดเห็นนานแล้วนะที่ไม่ได้อ่านspaceของเรา
เอาล่ะ....เริ่มเลยดีกว่า
เข้าใจรึเปล่าว่าทำไมคนทะเลาะกันถึงไม่ยอมคุยกัน!
เราเองก็ไม่รู้ว่าที่เราเข้าใจมันถูกรึเปล่า...
แต่เราคิดว่า คนที่ทะเลาะกันเกิดจากไม่เข้าใจกัน และเมื่อไม่เข้าใจกัน
ก็ไม่ยอมพูดกัน เอาแต่คิดไปเองว่าอีกฝ่ายเป็นอย่างนั้นอย่างนี้
โดยไม่คิดที่จะถามกันให้เข้าใจ
ทำให้ทุกเรื่องมันไม่จบ
ลองคิดดูนะว่า ...
ถ้าเอาแต่คิดไปเองเพียงฝ่ายเดียว เราจะเข้าใจความเป็นจริงได้อย่างไร
จะมีใครบ้างที่สามารถรู้ความจริงได้ด้วยการคิดเอง การได้พูดคุยกันนั้น
เป็นทางที่ดีที่สุดแล้ว ในการทำความเข้าใจในตัวผู้อื่น
*สำหรับคนที่เป็นเพื่อนกันแล้ว ยอมไม่ควรปล่อยให้ความไม่เข้าใจกัน
มาทำลายมิตรภาพที่ดีเหล่านี้ เพียงเพราะเราไม่อยากที่จะเป็นฝ่ายเริ่มพูดคุยก่อน
คนที่เริ่มพูดก่อน ไม่ได้หมายความว่าคนนั้นเป็นฝ่ายผิดแล้วมาง้อซะหน่อยนิ จริงมะ
เพื่อนกัน ไม่คุยกัน แล้วจะเป็นเพื่อนกันได้ยังไง
ถ้าคิดว่าเป็นเพื่อนกันแล้ว ไม่ว่าเรื่องใหญ่แค่ไหน ก็บอกกันได้อยู่แล้ว
จำไว้นะ
เพื่อน คือ คนที่จะยอมรับฟังและช่วยเราแก้ปัญหาทุกอย่าง December 28 ยอมรับ และ เข้าใจมนุษย์เรานั้นเข้าใจยากที่สุด
แม้กระทั่งตัวเราเอง
บางครั้งก็ทำหลายสิ่งหลายอย่าง
โดยไม่เข้าใจตัวเองเหมือนกัน ดังนั้น
อย่าเสียใจไปเลย
หากคุณไม่เข้าใจในตัวใครสักคนข้างๆ คุณ
มันไม่ใช่ความผิดของคุณ หรือ ของเขาหรอก
มันยากเหลือเกินนะที่จะเข้าใจอะไรได้ถูกต้อง
แต่มันก็ไม่ยากเกินไปที่คุณ จะพยายามเข้าใจว่า ............*คนเราต่างกัน*............
ต่างความคิด....ต่างมุมมอง
บางครั้งคุณก็โกรธเพื่อนที่มาวุ่นวายกับชีวิตคุณ
"มาคอยตามฉันทำไม"
แต่ลองคิดในมุมกลับกัน
เขาไม่จำเป็นต้องแคร์คุณ
ห่วงใยคุณ ไม่จำเป็นต้องคอยรองรับอารมณ์ของคุณ
แต่เขาก็ยินดี....อย่างยิ่งด้วยรอยยิ้ม
ที่อ่านไปเมื่อกี้ มาจากเมลที่เพื่อนเราส่งมาให้อ่ะนะ จุดประสงค์ที่อยากให้ทุกคนได้อ่าน ก็ไม่มีอะไรมาก แค่อยากให้รู้ว่า
เราไม่มีทางเข้าใจในสิ่งที่ทุกคนรอบข้างเราทำได้ทุกเรื่องหรอก
บางที มันอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เราเข้าใจอยู่ เค้าอาจจะมีเรื่องบางอย่างที่ทำให้เค้าต้องทำแบบนี้ บางที อาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ก็ทำให้เค้าต้องทำ ในสิ่งที่เค้าคิดว่ามันจะรักษามิตรภาพที่มีกับเราได้ดีที่สุด แต่เรากลับไม่คิดแบบนั้น เรากลับคิดว่าเค้ารักแต่ตัวเอง ห่วงแต่ตัวเอง บางที ตัวฉันเองก็เคยคิดแบบนั้นนะ แต่ถ้าลองกลับมาคิดทบทวนดูใหม่ อาจจะเห็นบางสิ่งที่เราไม่ได้นึกถึงเลย
ลองดู
ลองกลับมาคิดใหม่
ว่าบางเรื่องที่เราข้องใจในการกระทำของเค้า เค้าทำเพราะอะไรกันแน่
ลองดูนะ
จะได้เข้าใจเค้ามากขึ้น
ความจริง ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
มีแต่เรา
ที่อยากเปลี่ยนให้มันเป็นอย่างที่เราคิด
p.s. วันนี้นอนอย่างเดียวเลยไม่ได้ทำอะไรเลยอ่ะ
คิดถึงตัวเองนะ คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลยด้วย
November 28 ห่วงนะเว้ย...คำถามแรก
รู้ไหนว่าเราเกิดมาทำไม
ไม่มีใครตอบได้ถูกที่สุดใช่มั้ย นั่นเป็นเพราะ เราทุกคนเกิดในหน้าที่ที่แตกต่างกัน
แต่...
ไม่มีใครเกิดมาเพื่อ "รอ" สิ่งที่ว่างเปล่า
ถ้าเราคิดที่จะรอแล้ว แน่นอนเราก็คงรอมันไปตลอด ไม่ว่าใครจะพูดยังไง
แต่...
มีคำพูดของคนๆนึงที่คุณไม่ควรมองข้าม
คือ คำพูดจากปากของคนที่บอกหน้าที่การ "รอ" ให้กับคุณ
อย่ามุ่งมั่นที่จะรอจนลืมเอาคำพูดของคนๆนั้นกลับมาคิดทบทวน
ว่า เค้าต้องการให้เรารอเค้าเพราะเหตุผลอะไร
และจำไว้ว่า "การรอคอยที่ยาวนาน ไม่ได้ทำให้คนที่ไม่ได้รักเราหันกลับมารักเราได้"
 แหม่ วันนี้เค้ากินข้าวกลางวันอร่อยที่สุดเลยรู้มั้ย แดจังกึม! November 10 มาแว้ว...สว้สดีสวัสดี...!
เราไม่ได้อัพ blog มาเป็นเวลานานเชียว 555+
เหตุผลก็ไม่มีรัยมากหรอก คือ เราขี้เกียจอ่ะ อิอิ
วันนี้พอดีว่างๆ เลยลองมาดูspaceที่พูดถึงกันมากมาย ว่าอ่านแล้วถึงขั้นน้ำตาไหลกันเลยทีเดียว
แต่พอได้อ่านเข้าจิงๆ เรากลับรู้สึกว่ามันธรรมดามากๆเลยอ่ะ
อาจเป็นเพราะตอนนี้เราไม่มีรัยทุกข์มั้ง
แต่เราก็ไม่ได้เปิดspaceแพตอันเดียวนะ เราเปิดของนาตาลีสุดสวยด้วย
เราชอบนะของนาตาลีอ่ะ อันนี้อ่ะเราอ่ารแล้วจาร้องไห้จิงๆเลยแหละ
พออ่านแล้วลองคิดตามดูมันก็จริงนะ เวลาอันไม่เคยรอเราเลย
เวลาที่มีความสุขกัน มันผ่านไปเร็วจนไม่น่าเชื่อ
การที่เราหายไปนาน พอได้เข้ามาอ่านspaceของหลายๆคน
ก็ทำให้เรารู้ว่า เพื่อนของเราในตอนนี้ ไม่ใช่คนเดิมอีกแล้ว
ทุกคนเปลี่ยนไปในทางที่ดีขึ้น และที่สำคัญ
ทุกคนเริ่มจะรู้จักคำว่า มิตรภาพ มากขึ้นแล้ว
เราไม่อยากนึงถึงวันที่พวกเราเรียนจบ4ปีแล้วต้องแยกกันเลยอ่ะ
แต่ยังไงเวลาก็ไม่รอใครอยู่แล้ว ไม่มีทางไหนที่จะทำให้พวกเราได้อยู่แบบนี้กันตลอดไป
เพราะฉะนั้น พวกเราทุกคนคงทำได้แค่ เก็บทุกวันที่เราได้อยู๋ร่วมกันแบบนี้ไว้ในความทรงจำ
ไม่ว่าจะเป็นเรื่องดี หรือเรื่องร้าย ยังไงก็เป็นเรื่องที่พวกเราได้ทำร่วมกัน
เราเคยได้อินdjกรีนเวฟพูดอยู่ประโยคนึง
" ความเจริญในหน้าที่การงานเป็นสิ่งที่ทุกคนทุ่มเทเพื่อให้ได้มา
แต่ถ้าได้มาแล้วไม่เหลือใครให้เราหันไปยินดีด้วย
เราจะยังต้องการมันอีกเหรอ"
ประโยคนี้ฟังแล้วมันช่างแสลงหูเสียจริง แต่คิดไปคิดมามันก็จริงนี่เนอะที่เค้าพูดมาทั้งหมด
ถ้าเราทุ่มเทให้ได้มาในบางอย่าง โดยลืมที่จะแบ่งเวลาให้กับคนที่เรารักและเค้าก็รักเรา
สุดท้าย ถึงเราจะประสบความสำเร็จมากแค่ไหน แต่ไม่มีคนร่วมแบ่งความสุขนี้กับเรา
สิ่งที่ได้ก็ศูนย์เปล่า
เค้ารู้แหละว่าตัวเองอ่ะห่วงเค้า แต่บางทีเค้าก็มีความสุขกับการได้ทำงานอ่ะ
ถึงเค้าจาบ่นว่าเหนื่อยนะ แต่จริงๆแล้วเค้าก็ยังอยากทำอยู่
แต่ยังไงเค้าจะเชื่อตัวเองนะ เค้าจะทำงานให้มันน้อยๆลงนะ October 25 และแล้ว... สวัสดี...! วันนี้น่าเบื่ออีกแล้วอ่ะ
เพราะวันนี้ฝน
พอฝนตกทีรัยนะเนตที่บ้านจาตัดบ่อยมาก
เล่นแล้วอารมณ์เสียอ่ะ
ใกล้เปิดเทอมขึ้นมาเรื่อยๆแล้วนะ ดีใจจังเลย
เทอมนี้เปิดมาก็เจอกับงานลอยกระทงก่อนเลย
ก็ตอนนี้นะ เราก็เริ่มเตรียมๆๆทำของที่จาใช้ในขบวน
ไว้บ้างแล้วเหมือนกันอย่างวันนี้นะ
ก็คุยกะอีหม่ำแล้ว ว่าจะทำสเรี่ยงไม่ไผ่
แต่ก็ยังไม่รู้อีกอ่ะว่าไผ่สด หรือไผ่แห้งดี
คิดว่าแบบไหนน่าจะดีกว่ากันอ่ะ...คิดดิ
เออ...! อีกอย่างนะ ใครมีรถกระบะบ้างอ่ะ
เราจาให้เอามาขนสเรี่ยงอ่ะที่บ้านเราไปคณะอ่ะ
เพราะสเรี่ยงอ่ะนะ จะให้คนงานที่บ้านเราทำให้
จาได้จ้างเค้าถูกๆหน่อยอ่ะ ใครมีรถกระบะช่วยหน่อยนะ
มีอีกหลายเรื่องเลยนะในงานลอยกระทงอ่ะที่เรายังอยากได้คนช่วย
อย่างแบบเรื่องนางรำอ่ะ เราว่าจิงๆแล้วในคณะเราอ่ะ
ต้องมีคนที่รำเป็นมากกว่าที่เหงอยู่ตอนนี้แน่ๆอ่ะ
แต่...ทำไมไม่มาช่วยกันบ้างเลยนะ แย่จิงๆ
ใครที่พอจารำได้อ่ะนะ ก็มาช่วยๆกันหน่อยดิ
คณะเราคนน้อยอยู่แล้วยังไม่ช่วยกันอีก
งานลอยกระทงอ่ะนะใช้คนเยอะมากๆเลยรู้ป่าว
ถ้าไงก็ช่วยกันหน่อยนะเพื่อนๆ อีกเรื่องที่ยังขาดคนช่วยแบบมากมาย
คือฝ่ายตัดเย็บและจัดหาเสื้อผ้าอ่ะงานนี้งบที่เรามีอยู่มันน้อนนิดเหลือเกินอ่ะ
เราคงต้องทำเสื้อผากันเองนะ ยังไงก็ช่วยกันด้วยนะจ๊ะ
ส่วนกระทงไม่มีรัยน่าห่วงเลย เนื่องจากเรามีท่านเต๊อยู่555+
กระทงของเราคงสวยงามเป็นแน่แท้ เราเชื่ออย่างนั้น
และยังไงเต๊ก็ไม่ทำให้เราทุกคนผิดหวังอยู่แล้วช่ายมะ
คิดถึงเพื่อนๆทุกคนเลย ทั้งเพื่อนใหม่เพื่อเก่าเลย
October 21 เรื่องนี้มีที่มา... สวัสดี สวัสดี...! เปงไงกันบ้างทุกคน เราหายไปจากการอัพblog นานพอสมควรเหมือนกันนะเนี่ย
แต่....วันนี้เรากลับมาแล้ว กลับมาพร้อมกับสาระอีกเช่นเคย
(เหมือน ทำรายการตอน 8.00 โมง ทางช่อง11เลยเรา สาระโคตร)
ตอนนี้ทุกคนก็คงรู้เกรดกันหมดแล้วเนอะๆๆ เปงไงกันบ้าง
ก็คงมีทั้งที่พอใจ และไม่พอใจเนอะ
สำหรับตัวเราแล้ว เราก็พอใจนะ ถึงมันจาแค่2.63 ก็ตาม
เราก็ไม่ซีเรียสมากหรอก
เพราะเราเปงคนทำให้เกรดมันออกมาน้อยแบบนี้เองแหละ
ก็เพราะความบ้างานจนเกินเหตุของเรานั่นเอง ทุกคนก็คงเห็นกันดีอยู่เนอะ
แต่...ไม่เปงไร เพราะมันยังมีอีกตั่งหลายเทอม เทอมหน้าพยายามกันใหม่นะเพื่อนๆ
หนูทำได้...
 ก็ไม่นานจะถึงเวลาเปิดเทอมแล้วเนอะ
พวกเราจาได้เจอกันทุกๆวันอีกแล้วนะ ดีใจจังเยย...
เรารู้สึกว่าเหมือนยังไม่ได้ปิดเทอมเลยสักนิดอ่ะ
ดูมันแบบไม่ได้ว่างเลยอ่ะ แทบจาต้องทำงานที่คณะทุกวัน
จริงๆเราก็ไม่ได้อยากว่าหรอกนะ ว่าพวกที่ไม่มาช่วยงานคณะอ่ะเปงคนไม่ดี
แต่เราก็แค่อยากถามอ่ะ ว่ารู้สึกยังไง พอรู้ว่าเพื่อนๆเค้าต้องมาช่วยงาน
มาทำงานกัน ไม่รู้สึกว่าแบบมันก็เปงหน้าที่ของเราเหมือนกันเหรอที่ต้องทำ
เราก็เปงคนหนึ่งที่อยู่ในคณะนี้
เฮ้อ....ช่างมันเหอ พิมพ์ไปก็เมื่อยมือป่าว
เพราะถ้าคิดได้ก็คงมาทำงานนานแล้วเนอะ จิงมะ
แหะๆๆๆ ... เทอมหน้าเราอ่ะจาไม่ทำงานแล้วนะ
จิงจิงงงงงง นะ ไม่เชื่อเราอ่ะดิพวกแกอ่ะ
เราอ่ะจาเรียนๆๆๆ อย่างเดียวเลย
นั่นไง แกไม่เชื่อเราอีกแล้วนะ
พวกแกอ่ะเราพูดรัยมันไม่เชื่อวะ ถ้าไม่เชื่อเดี๋ยวคอยดูๆ เลย
p.s. แล้วเจอกันเปิดเทอมนะพวกแก คิดถึงนะ จุ๊บๆๆ |
|
|
